AFO Fotografieklub

AFO Jaareindfunksie   -  2025

Jaareindfunksie rede deur Koos Marais - Voorsitter

​

Ons het ons fotografiese jaar op Saterdag 13 September afgesluit met ’n vrolike fees in die Arthossaal. Dit is gewoonlik die jaar se hoogtepunt en danksy die hele bestuurskomitee se harde werk was vanjaar geen uitsondering nie.

Frits Thuynsma en Hannes van den Bergh het gesorg vir die sappige biefstuk, vars van die kole terwyl ondervoorsitter Ona Ackermann en haar span die slaai, pikante brood en nagereg verskaf het.

Voorsitter Koos Marais het die feesrede gelewer en die pryswenners aangekondig. Christiaan Kotze het die foto’s geneem.

Die hoogtepunt van hoogtepunte was die sosiale verkeer tussen die lede. Hierdie funksie is die groot geleentheid waartydens lede mekaar se suksesse kan vier, kan kuier en gesels. Ons sien klaar uit na volgende jaar se funksie. Hou die datum van 12 September 2026 nou reeds oop in jou dagboek.

Na nog ’n jaar waarin ons ons liefde vir die vasvang van lig en van oomblikke gestol in tyd met mekaar gedeel het, is ek daaraan herinner dat fotografie en die digkuns broers uit dieselfde gesin is.  Albei dissiplines streef daarna om te beliggaam en uit te beeld dit wat ons woorde en oë nie by magte is om te doen nie.

Verse en rym is die lyf van ’n gedig

Ons gesin skryf met skadu en lig

Albei soekend na skoonheid en klaarheid

Albei roepend na die waarheid

Fotografie is gedigte sonder woorde. Die klik van die sluiter is ’n strofe, jou komposisie is jou vers. Elke foto is ’n gedig wat ons nie met ons mond lees nie, maar met ons oë en harte.

Soos wat die digter woorde kies, kies die fotograaf ‘n lens, sluiterspoed en lensopening. Soos die digter ritme bou skep die fotograaf vloeiende lyne en komposisie. Die digter soek sin en waarheid, net soos die fotograaf.

Albei is maniere om die wêreld te distilleer, die onnodige dele weg te sny en slegs die noodsaaklike dele te behou.

Hierdie jaar by AFO het ons weer gedigte met beelde gemaak. Party van ons het dit in die wye natuur met landskapstonele gedoen, ander het gekies om klein, feitlik mikroskopiese besonderhede van die skepping uit te beeld. Ander het weer gepoog om die mens in al sy naaktheid, broosheid, krag en prestasies te wys. Ons het almal daarin geslaag om stories te vertel wat woorde nooit sou kon doen nie. Elke foto het ’n storie vertel, ja selfs elke foto van ’n rooibok in die Krugerwildtuin of sebra in Rietvlei. Elke foto het stilweg getuig van ure se toewyding, oefening en geduld.

En wanneer ons vanaand uitnemendheid vier mag ek jullle daaraan herinner dat elke foto, ongeag of dit ’n wenfoto was of nie, ’n gedig is, ’n geskenk wat jy vir ons en vir die res van die wêreld gegee het.

​

Elke gedig is ’n beeld

Elke foto is ’n vers

Albei hou die tydelike gevange

Albei hou aan leef, lank na hulle tyd

​

Laat ons dié wat vanjaar uitgestaan het vereer, nie net vir hulle meesterlike tegniek nie, maar veral vir daardie skaars, rare gawe om ons te laat voel, om ons te laat stilstaan, en om ons nuut te laat sien en dink.

Ek drink vanaand ’n heildronk op die AFO familie, op elke digter van lig onder ons, op die skoonheid wat ons vasgevang het en op die herinneringe wat ons verewig en gedeel het. En laastens op die belofte van nog ’n jaar wat wag om in lig geskryf te word

Jaareind resultate 2025